
Een op fanfiction gebaseerde film over de eerste echte liefde van een meisje dat naar de universiteit gaat. Dat is in één zin waar tienerfilm After over gaat. Opkomende acteertalenten Josephine Langford en Hero Fiennes-Tiffin doen dan ook hun uiterste best om de film naar een hoger niveau te tillen. Dat lukt hen spijtig genoeg niet door de nogal ongelukkige uitwerking van het verhaal.
Fanfiction die wordt verfilmd, is een trend die de laatste tijd meer en meer voorkomt in het filmlandschap. Fifty Shades of Grey is daar het oervoorbeeld van. Iedereen kent het gezegde wel ‘het boek is beter dan de film’ en dat is in dit geval ook waar, namelijk door te veel clichés in het verhaal te stoppen.
Plot: De jonge Tessa (Josephine Langford) gaat voor de eerste keer naar de universiteit en is van plan om alles perfect te laten verlopen: goed studeren en een geweldig leventje leiden met haar vriend Noah (Dylan Arnold). Haar excentrieke kamergenoot Steph (Khadijha Red Thunder) leidt haar al onmiddellijk af door haar voor te stellen aan haar nogal speciale vriendengroep. Daar leert Tessa badboy Hardin (Hero Fiennes-Tiffin) kennen. Een jongen die haar wereld volledig op zijn kop zet en nog voor veel problemen zal zorgen.

After is een film die volledig gericht is op tieners. Een eerste echte liefde, een nieuwe school, allemaal dingen waar jongeren van die leeftijd mee worden geconfronteerd. Ook de soundtrack bestaat uitsluitend uit vlotte popsongs. Toch zullen iets oudere tieners zich misschien wel ergeren aan de honderden clichés die in de film verstopt zitten. Op sommige momenten kan de kijker zelfs perfect raden wat er gaat gebeuren, en dat maakt de film onorigineel.
Verder werd After voor zijn release ook altijd gehypet als de Fifty Shades of Grey voor jongeren. Hier moet ik jullie teleurstellen. Er zitten inderdaad enkele intieme scènes in de film, maar zeker niet zo veel meer als in een andere tienerfilm. De regisseur (Jenny Cage) heeft duidelijk het verhaal iets softer gemaakt. Ook Hardin wordt minder extreem afgebeeld als in het boek. Daar zou hij namelijk piercings hebben en nog grofgebekter zijn tegen iedereen.

Gelukkig zorgt de beloftevolle cast van After ervoor dat de film toch nog het waard is om naar te kijken. De dialogen tussen Langford en Fiennes-Tiffin zijn zeer geloofwaardig geacteerd en ze laten het publiek wel degelijk meevoelen met hun emoties. Ook Red Thunder als de losbandige kamergenoot van Tessa is een plezier om naar te kijken.
Conclusie? Als je een superoriginele film wilt zien moet je zeker niet naar After gaan kijken. Als je een film wilt zien om je volledig te ontspannen en om te genieten van een schitterende quasi onbekende cast, is After wel aan te raden. En als je even door al die clichés kijkt, amuseer je je best.
Glenn Haex
Foto’s
- Seventeen Magazine
- Tumblr
- We Heart It