Een meeslepende reconstructie van een van de dodelijkste aanslagen uit de geschiedenis van India. Dat is waar de thriller Hotel Mumbai over gaat. Deze film grijpt je dan ook bij de keel vanaf de eerste minuut.
26 november 2008 was een zwarte dag in India. Bij terroristische aanslagen door Pakistaanse moslimextremisten kwamen maar liefst 174 mensen om en raakten meer dan 300 mensen gewond. Doelwitten waren onder andere een treinstation, een politiebureau en het luxueuze vijfsterrenhotel Taj Mahal Palace. Hotel Mumbai vertelt het verhaal van die duistere dag en geeft de kijker vooral een blik op de gebeurtenissen in het luxehotel.
Debuterend regisseur Anthony Maras levert met Hotel Mumbai een bloedstollende thriller af, die aan een moordend tempo aan je voorbijraast. We krijgen zowel het perspectief van de daders te zien als die van de slachtoffers. Alles lijkt heel realistisch en dat maakt film zo goed. Natuurlijk zijn er wel extra Hollywoodelementen toegevoegd om de spanning te verhogen, maar de ijzersterke acteerprestaties van de cast zorgen ervoor de film geloofwaardig blijft.
Vooral acteur Dev Patel doet het uitstekend. Hij speelt de ietwat sullige ober Arjun die er alles aan probeert te doen om zijn gasten te beschermen tegen de terroristen. Een rol die hem op lijf is geschreven. Ook Nazanin Boniadi als ongeruste moeder is een meerwaarde voor de film. Voor de rest blijven het aantal verhaallijnen beperkt, maar dat is helemaal niet erg. Op deze manier is de thriller beter verteerbaar en kan de kijker het verhaal volledig op zich laten afkomen.
In Hotel Mumbai worden er af en toe ook echte beelden getoond van de aanslagen in 2008. Alweer een element dat de film nog geloofwaardiger maakt. Heel wat actiescènes zijn echter wel nogal bloederig en expliciet. Als je daarnaast weet dat de special forces van India er drie dagen over deden om de gijzeling in het hotel te stoppen, voel je je al snel wat ongemakkelijk. De film is dus zeker niet geschikt voor iedereen.
Conclusie? Hotel Mumbai is een van de betere films die momenteel in de bioscoop draait. Regisseur Anthony Maras vertelt het verhaal van de slachtoffers op een respectvolle manier en laat daarboven ook de gedachten van de daders zien. Ten slotte blijft de film de volle twee uur de kijker boeien, en bezorgt je bij het verlaten van de cinemazaal zeker een krop in de keel.
Glenn Haex
Foto’s
- Polygon
- Youtube
- NPR
MovieRush 